Digital Rights for Libraries

Twee publicaties deze zomer hebben Our Future Memory onder de aandacht gebracht van doelgroepen die doorgaans niet dezelfde bronnen lezen.

De eerste is een verslag van de San Diego Comic-Con. De tweede is een peer-reviewed artikel in The Political LibrarianSamen onderbouwen ze een standpunt dat Internet Archive Europe (IAE) al jaren verdedigt: wat er met digitale collecties gebeurt, is een publieke aangelegenheid en hoort in meer discussies thuis dan alleen die tussen bibliotheken en juristen onderling.

Vier toekomstscenario’s voor de openbare bibliotheek, in kaart gebracht op Comic-Con

Op 26 juli publiceerde The Beat een verslag van een lezing die ver buiten het hoofdprogramma van de conventie plaatsvond.

Daniel Rasmus, een futurist die scenarioplanning doceert aan de Universiteit van Washington, sprak op de Comic-Con-conferentie voor docenten en bibliothecarissen van de openbare bibliotheek van San Diego, waar bibliothecarissen en docenten bijeenkomen die stripboeken en manga gebruiken als belangrijke hulpmiddelen voor geletterdheid. Hij besprak vier mogelijke toekomsten voor openbare bibliotheken in een door AI gedomineerd 2036.

Hij noemde ze ‘Metered Commons’, ‘Cooperative Commons’, ‘Uncommons’ en ‘Stable Commons’. Bij de eerste vorm is de toegang tot kennis onderworpen aan licenties en identiteitscontroles. Bij de tweede vorm delen gemeenschappen het beheer van de platforms waarop de inhoud staat. Bij de derde vorm houdt automatisering mensen meer in de gaten dan dat ze hen helpt. Bij de vierde vorm kiezen instellingen voor voorspelbaarheid in plaats van snelheid. Vier verschillende antwoorden op de ene vraag die aan al deze vormen ten grondslag ligt: wie bepaalt de toegang zodra het materiaal digitaal is?

Rasmus noemde *Our Future Memory* als een actueel brandpunt in die kwestie, en zijn publiek begreep waarom. Digitale strips en manga vallen onder dezelfde licentiebeperkingen waarmee bibliotheken te maken hebben bij e-boeken en databases, en graphic novels behoren tot de boeken die in de Verenigde Staten het vaakst worden verboden. Hij vertelde ook over een planningsbijeenkomst met het Mesa Library System in Arizona, waaruit een scenario voortkwam waar hij steeds weer op terugkomt: een autocratische toekomst waarin bibliothecarissen in alle stilte systemen opzetten, compleet met wachtwoorden, zodat lezers nog steeds toegang hebben tot verboden boeken.

"Wij zijn wezens die verhalen vertellen," zei hij tegen de aanwezigen.

De beschrijving van de campagne door The Beat moet op één punt worden aangepast. Daarin wordt ‘Our Future Memory’ voorgesteld als een poging om uitgevers onder druk te zetten om hun licentievoorwaarden te versoepelen. De oproep is echter breder en richt zich op iets anders. De verklaring richt zich tot beleidsmakers en vraagt om een wettelijk kader dat instellingen voor het behoud van het cultureel erfgoed, in de breedste zin van het woord, in staat stelt hun werk te doen. De licentiepraktijk maakt deel uit van het totaalplaatje. Het wettelijk kader, de reikwijdte ervan en de handhaving ervan vormen het grootste deel.

De politieke argumenten voor de vier rechten

Twaalf dagen voordat Rasmus in San Diego het podium betrad, publiceerde The Political Librarian het artikel The Political Librarian published “The Political Threats of Vanishing Culture and the Need to Protect Our Future Memory” van Michael Menna en Lila Bailey, die beiden schreven vanuit hun werk bij het Internet Archive. Het EveryLibrary Institute geeft het tijdschrift uit en is zelf ondertekenaar van de verklaring. Het artikel staat op pagina 106 tot en met 125 van deel 9 en valt onder een CC BY 4.0-licentie, zodat iedereen het kan lezen, citeren en erop voortbouwen.

Het betoog begint met een verschuiving in de markt. Vroeger werden boeken, films, muziek en games verkocht. In toenemende mate worden er nu licenties voor verleend, en een licentie kan worden ingetrokken, opnieuw worden onderhandeld of gewoon aflopen. Menna en Bailey noemen het resultaat een nieuwe golf van archiefvergankelijkheid: materiaal dat nooit in het bezit is gekomen van de instelling die ervoor heeft betaald, en dat kan verdwijnen zonder dat iemand hoeft uit te leggen waarom.

In het artikel wordt dit als een politieke kwestie behandeld. Wanneer collecties verdwijnen, verliezen mensen de mogelijkheid om zichzelf te onderwijzen en op gelijke voet deel te nemen aan het openbare leven. Menna en Bailey verkennen de sociale milieus waar dat verlies het hardst aankomt, en zij benoemen het risico in alle duidelijkheid: een digitaal donker tijdperk.

Vervolgens keert het terug naar de Verklaring inzake digitale rechten ter bescherming van geheugeninstellingen online en de vier rechten die daarin centraal staan. Bibliotheken, archieven en musea hebben het wettelijke recht en de praktische mogelijkheid nodig om digitaal materiaal te verzamelen, te bewaren, gecontroleerde toegang ertoe te verlenen en met elkaar samen te werken. Dit is allemaal niet nieuw. Geheugeninstellingen deden deze vier dingen al eeuwenlang met fysieke collecties. Die mogelijkheden mogen niet afnemen alleen omdat het formaat is veranderd. 

Het artikel eindigt met een oproep tot actie: onderteken de verklaring, sluit je aan bij de beweging en laten we samenwerken.

Waarom deze twee zaken belangrijk zijn

Een van deze artikelen is geschreven door een nieuwssite over strips die verslag deed van een conventie. Het andere is geschreven vanuit de beweging zelf, voor een peer-reviewed tijdschrift. Juist die verscheidenheid is het punt.

Een campagne over digitale rechten voor geheugeninstellingen kan beperkt blijven tot de sector die het er al mee eens is, of ze kan mensen bereiken die via manga, via een openbare bibliotheek in Arizona of gewoon uit bezorgdheid over wat er met de dingen gebeurt waar ze van houden, bij de campagne terechtkomen. De tweede aanpak verloopt waarschijnlijk langzamer, maar levert ook politieke invloed op.

Inmiddels hebben meer dan zeventig organisaties de verklaring ondertekend, variërend van de Internationale Federatie van Bibliotheekverenigingen en -instellingen (IFLA) en de Internationale Archiefraad (ICA) tot openbare bibliotheken en universiteitsconsortia. Geen enkele organisatie is te klein om haar stem te laten horen. Als uw organisatie de verklaring nog niet heeft ondertekend, kunt u dat doen op ourfuturememory.org.

Lees het verslag van The Beat: Waarom futurist Daniel Rasmus op Comic-Con met bibliothecarissen in gesprek gaat

Lees het artikel: De politieke bedreigingen van een verdwijnende cultuur en de noodzaak om ons toekomstig geheugen te beschermen

Een uitzondering op het auteursrecht waarvan je geen gebruik kunt maken, is eigenlijk geen uitzondering.

Dat idee loopt als een rode draad door de bijdrage die Internet Archive Europe (IAE) deze maand bij de Europese Commissie heeft ingediend. Op 25 juni hebben we gereageerd op de oproep van de Commissie tot het indienen van bewijsmateriaal over auteursrecht, de herziening die bepalend zal zijn voor wat gebruikers, bibliotheken, archieven en musea in heel Europa de komende jaren met digitaal materiaal mogen doen.

De Commissie heeft om input gevraagd op vier gebieden. We hebben op elk daarvan gereageerd en hebben daar nog een punt aan toegevoegd dat in de raadpleging ontbrak: de basisrechten die geheugeninstellingen nodig hebben om hun werk online te kunnen doen. Dit is wat we hen hebben laten weten.

Bescherm Het Behoudswerk Dat de Wet nu al Toestaat

De Europese wetgeving staat bibliotheken, archieven en onderzoeksinstellingen nu al toe om tekst en gegevens te analyseren, onder meer voor het trainen van AI-modellen, wanneer dit gebeurt met het oog op behoud of onderzoek. De wetgevers hebben er bewust voor gekozen om dat werk van algemeen belang te beschermen, zonder rechthebbenden hierover een vetorecht te geven.

Die bescherming wordt stilletjes tenietgedaan. Grote rechthebbenden passen nu over de hele linie algemene uitsluitingsclausules toe, die oorspronkelijk bedoeld waren voor commerciële AI. Ze maken geen onderscheid tussen een bedrijf dat een product traint en een archief dat documenten bewaart, en blokkeren zo juist het bewaarwerk dat de wet juist beoogde te beschermen.

We hebben de Commissie gevraagd te bevestigen wat de richtlijn al inhoudt: een opt-out die bedoeld is voor commercieel gebruik mag geen voorrang hebben boven de rechten van instellingen voor cultureel erfgoed op het gebied van behoud en onderzoek.

Piraterij Aanpakken Zonder het Open Web te Ondermijnen

Piraterij van live-evenementen is een reëel probleem. Maar de oplossing waar sommige regeringen voor hebben gekozen, richt meer schade aan dan het probleem dat ze beoogt op te lossen.

We hebben twee voorbeelden genoemd. Het Italiaanse „Piracy Shield“ blokkeert inhoud op zo’n hardhandige manier dat de Commissie zelf in 2025 een brief aan Rome heeft gestuurd, waarin zij oordeelde dat het systeem in strijd was met de grondrechten. In Spanje hebben rechtbanken VPN-aanbieders opgedragen de toegang te blokkeren in procedures waarin die aanbieders geen kans kregen om zich te verdedigen, waardoor ook gewone websites in het net verstrikt raken.

Dit zijn handhavingsinstrumenten die zijn ontwikkeld voor commerciële piraten, die worden ingezet zonder deugdelijke gerechtelijke toezicht, en de schade komt terecht bij mensen en diensten die niets verkeerds hebben gedaan. We hebben de Commissie gevraagd om die schade in kaart te brengen alvorens verdere wetgeving vast te stellen, en om het blokkeren van live-evenementen op algemene, niet-commerciële websites uit te sluiten.

Eén Uitzondering in het Onderzoek, Niet Zevenentwintig

Op dit moment is de onderzoeksuitzondering van de EU facultatief. De lidstaten hebben deze op verschillende manieren geïmplementeerd, waardoor onderzoekers te maken hebben met 27 uiteenlopende juridische kaders en daadwerkelijke belemmeringen voor grensoverschrijdend werken. Door de overheid gefinancierd onderzoek komt vaak terecht achter dezelfde betaalmuur die het publiek juist al heeft betaald om te omzeilen.

Wij hebben gepleit voor één enkele, verplichte uitzondering voor onderzoek in de hele EU, en voor het recht van onderzoekers om met overheidsmiddelen gefinancierd werk direct na publicatie vrij toegankelijk te maken, zonder embargo. Contracten en technische blokkades mogen hier geen voorrang op krijgen.

De Vier Rechten Die Elke Instelling Voor het Bewaren van Herinneringen Nodig Heeft

De vier vragen van de raadpleging gaan voorbij aan een groter geheel. De Our Future Memory statement, die inmiddels door meer dan zeventig organisaties is ondertekend, waaronder de Internationale Federatie van Bibliotheekverenigingen en -instellingen (IFLA) en de Internationale Archiefraad (ICA), somt vier rechten op die bibliotheken, archieven en musea in de digitale wereld nodig hebben: het verzamelen, het bewaren, het verlenen van toegang en het grensoverschrijdend samenwerken. De huidige wetgeving schiet op alle vier de punten tekort.

Verzamelen. Er bestaat geen EU-regel die het verplicht stelt om digitaal gecreëerd en op het internet gepubliceerd materiaal in bewaring te geven. Journalistiek, overheidsdocumenten en cultuur die uitsluitend online bestaan, verdwijnen volledig uit het gepubliceerde archief. We hebben gevraagd om een gemeenschappelijke basisnorm voor de wettelijke deponering van digitaal materiaal.

Bewaren. Volgens de huidige wetgeving mogen instellingen werken alleen voor bewaringsdoeleinden kopiëren als die werken al deel uitmaken van hun permanente collectie. Het grootste deel van het open web en de meeste gelicentieerde inhoud valt hierbuiten. We noemden dit het ‘zwarte gat van de 21e eeuw’: materiaal dat vandaag bestaat en morgen verdwenen zal zijn, omdat niemand het wettelijke recht heeft om het te bewaren.

Zorg voor toegang. Twee verouderde regels staan dit in de weg. De ene regel geldt voor werken die niet langer in de handel verkrijgbaar zijn; het verkrijgen van een licentie kan twee tot vier jaar duren – als het al lukt – waardoor een eeuw aan uitverkochte cultuur in het ongewisse blijft. De andere regel koppelt de toegang tot bibliotheken nog steeds aan fysieke terminals ter plaatse, zonder mogelijkheid tot beveiligde toegang op afstand voor lezers die niet kunnen reizen. Beide regels moeten worden aangepast.

Samenwerken. Bibliotheken kunnen op papier grensoverschrijdend documenten aan elkaar uitlenen, maar niet in digitale vorm. Een onderzoeker die niet kan reizen, heeft geen legale manier om een digitaal exemplaar te verkrijgen. We hebben gevraagd om een duidelijke grensoverschrijdende uitzondering voor de levering van digitale documenten tussen onderzoeks- en bibliotheekinstellingen.

De kloof die we willen dichten

Op al deze gebieden doet zich hetzelfde patroon voor. Er zijn weliswaar uitzonderingen in de wet, maar technische beveiligingen, eenzijdige contracten en de angst om fouten te maken weerhouden instellingen ervan om hiervan gebruik te maken. Geconfronteerd met juridische risico’s houden bibliothecarissen en archivarissen zich terughoudend, en rechten die op papier solide lijken, verdwijnen stilletjes.

De Commissie heeft een reële kans om de kloof te dichten tussen wat de wet zegt dat geheugeninstellingen mogen doen en wat ze in de praktijk dagelijks daadwerkelijk kunnen doen. We zullen dit standpunt blijven verdedigen naarmate de herziening vordert.

Lees onze volledige bijdrage hier en laat de stem van uw organisatie horen bij Our Future Memory op ourfuturememory.org.

Internet Archive Europe (IAE) is verheugd Knowledge Rights 21 (KR21te mogen verwelkomen als de nieuwste ondertekenaar van de Our Future Memory verklaring over de vier digitale rechten van geheugeninstellingen.

KR21 is een pan-Europese belangencoalitie die zich inzet om ervoor te zorgen dat het auteursrecht en de informatiewetgeving het algemeen belang dienen. Met hun toetreding wordt een van de meest op feiten gebaseerde stemmen in het Europese bibliotheekbeleid toegevoegd aan een beweging die inmiddels bestaat uit de International Federation of Library Associations and Institutions (IFLA), de International Council on Archives (ICA), de Wikimedia Foundation en honderden bibliotheken, archieven en musea verspreid over zes continenten.

Ben White, medeoprichter van KR21, was verheugd over de ondertekening:

“Knowledge Rights 21 is verheugd de ‘Our Future Memory’-verklaring te ondertekenen. Deze oproep sluit naadloos aan bij ons eigen werk en is uiterst urgent: wetgeving moet bibliotheken en archieven voldoende ondersteunen om hun collecties in digitale vorm te bewaren en toegankelijk te maken. Veel van onze instellingen zijn in de jaren negentig overgestapt op een hybride, zowel analoge als digitale werkomgeving. Toch heeft de wetgeving bijna drie decennia later nog steeds geen gelijke tred gehouden. Als geheugeninstellingen die het culturele en wetenschappelijke erfgoed van de mensheid bewaren, hebben we beleidsmakers nodig die nu in actie komen, voordat het te laat is.”

Laat bibliotheken bibliotheken zijn

De inzet van KR21 voor de verklaring ‘Our Future Memory’ gaat gepaard met een actief programma van belangenbehartiging. Het KR21 actieplan voor bibliotheken, getiteld ‘Safeguard Access, Empower Europe’, bevat negen concrete maatregelen die de EU en nationale regeringen moeten nemen om ervoor te zorgen dat bibliotheken in het digitale tijdperk net zo goed kunnen functioneren als in het fysieke tijdperk.

Het plan pakt een structureel probleem aan. Wanneer bibliotheken fysieke boeken aanschaffen, zijn ze daar eigenaar van. Wanneer ze een licentie voor digitale inhoud afsluiten, worden de voorwaarden volledig door de uitgevers bepaald. Uitgevers kunnen bibliotheken een licentie volledig weigeren, titels zonder voorafgaande kennisgeving terugtrekken en bibliotheken onbeperkte aansprakelijkheid opleggen voor wat hun gebruikers met AI-tools doen. Die laatste clausule is een dealbreaker geworden: bibliotheken die geen onbeperkte aansprakelijkheid kunnen aanvaarden, kunnen het contract simpelweg niet ondertekenen, en de inhoud verdwijnt dan uit hun collecties.

De gevolgen zijn niet abstract. De gevolgen zijn niet zomaar wat. In 2022 heeft Wiley zonder enige waarschuwing meer dan 1.300 e-books uit de collecties van Ierse bibliotheken verwijderd, terwijl de literatuurlijsten voor het academische jaar al met de faculteiten waren afgestemd. Studenten verloren aan het begin van het semester de toegang tot het bevestigde lesmateriaal. De bibliotheken bleven zonder enige mogelijkheid tot verhaal en zonder tijd achter met de gevolgen.

Ook de auteursrechtwetgeving heeft geen gelijke tred gehouden. Een decennium nadat het Hof van Justitie van de Europese Unie een rechtsgrondslag voor het elektronisch uitlenen van boeken heeft vastgesteld, heeft nog geen enkele lidstaat deze uitspraak daadwerkelijk ten uitvoer gelegd. De juridische situatie rond toegang op afstand tot digitale collecties blijft onduidelijk. Bibliotheken die van de overheid de opdracht hebben gekregen om levenslang leren te ondersteunen, kunnen niet gebruikmaken van dezelfde digitale onderwijstools als scholen en universiteiten. De kloof tussen wat er van bibliotheken wordt verwacht en wat de wet hen toestaat, wordt steeds groter.

KR21's negenpuntenplan geeft duidelijk aan wat er moet veranderen: gegarandeerde toegang tot digitaal materiaal tegen redelijke voorwaarden, contractuele waarborgen die uitgevers niet kunnen omzeilen, een werkbaar kader voor uitverkochte werken die op dit moment ontoegankelijk op bibliotheekservers in heel Europa staan, en uitzonderingen voor het onderwijs die gelden voor de instellingen die door de overheid zijn aangewezen om het onderwijs te ondersteunen.

Een groeiende beweging – tijd voor uw organisatie om mee te doen

In de 'Our Future Memory' verklaring wordt een beroep gedaan op beleidsmakers om ervoor te zorgen dat instellingen voor het bewaren van het collectief geheugen online dezelfde rechten behouden die zij offline altijd al hebben gehad: het recht om informatie te verzamelen, te bewaren, toegankelijk te maken en grensoverschrijdend samen te werken. De ondertekening door KR21 onderstreept dat het hier niet om technische nichekwesties gaat. Het zijn voorwaarden die noodzakelijk zijn om bibliotheken als openbare instellingen te laten functioneren.

IAE roept elke organisatie die open toegang tot kennis ondersteunt op om zich aan te sluiten. Geen enkele instelling is te klein, en de breedte van de sector is net zo belangrijk als het gewicht van de grootste leden. Onderteken de verklaring op ourfuturememory.org.

De Libraries and Archives Copyright Alliance (LACA) heeft de verklaring over de vier digitale rechten van geheugeninstellingen ondertekend, waarmee een van de belangrijkste Britse belangenorganisaties op het gebied van auteursrecht zich aansluit bij de groeiende Our Future Memory beweging.

LACA is de belangrijkste Britse organisatie die namens de bibliotheek-, informatie- en archiefsector en hun gebruikers pleit voor eerlijke praktijken op het gebied van auteursrecht. Het ledenbestand omvat de gehele sector: van nationale bibliotheken en universiteitsconsortia tot archiefinstellingen en beroepsverenigingen. Wanneer LACA zich uitspreekt over auteursrecht, spreekt zij namens de mensen die de instellingen leiden die de publieke kennis levend houden.

Christy Henshaw, medevoorzitter van LACA, lichtte het besluit om te ondertekenen toe:

“De UK Libraries and Archives Copyright Alliance pleit voor een eerlijk en evenwichtig auteursrechtkader, dat de rechten van auteursrechthebbenden waarborgt en tegelijkertijd de essentiële vrijheden van gebruikers erkent. Door deze verklaring te ondertekenen, bevestigen wij onze steun voor de oproep van Our Future Memory om de cruciale rol van geheugeninstellingen als bewaarders van kennis te beschermen en zelfs te versterken in een digitaal tijdperk waarin toegang tot betrouwbare informatie van zo groot belang is voor onze samenleving.”

De Beweging breidt Zich Uit

De steunbetuiging van LACA is een signaal vanuit de Britse auteursrechtgemeenschap dat de digitale rechten van geheugeninstellingen een algemeen aandachtspunt zijn, en geen nichekwestie. Bibliotheken en archieven bewaren kennis voor iedereen die daar behoefte aan heeft, nu en in de toekomst. Om dit in de wetgeving goed te regelen, is precies het soort voortdurende, deskundige belangenbehartiging nodig dat LACA biedt.

Oproep tot Actie

Our Future Memory blijft groeien. Mocht uw organisatie nog niet hebben ondertekend, dan raden wij u aan dit alsnog te doen. Geen enkele instelling is te klein, en de breedte van de sector is net zo belangrijk als het gewicht van de grootste leden.

🔗 Onderteken het Statement: https://ourfuturememory.org

📧 Contacteer de campagne: campaigns@internetarchive.eu 

Meer Weten

Vorige Informatieve Webinar

Als u ons recente informatieve webinar, “Protect Our Future Memory: Join the Call for Library Digital Rights” hebt gemist, kunt u de sessie bekijken om meer te leren over de groeiende internationale beweging om de digitale rechten veilig te stellen die geheugeninstellingen al lange tijd in de fysieke wereld hebben gehad.

Podcast: Hoor de stemmen achter de beweging

Om de achtergrond, urgentie en internationale impact van de vier digitale rechten beter te begrijpen, raden we aan te luisteren naar de Future Knowledge-podcastaflevering over deze campagne. Met bijdragen van experts uit bibliotheken, archieven en de digitale-rechtenwereld biedt de aflevering belangrijke inzichten in waarom deze rechten tellen en wat er op het spel staat.

Na de steunbetuiging van IFLA, een toonaangevende wereldwijde stem voor bibliotheken, zijn wij bijzonder trots om ook haar zusterorganisatie, de International Council on Archives (ICA), te verwelkomen als nieuwe ondertekenaar van de Statement over de vier digitale rechten van geheugeninstellingen.

Een kopie van de Statement werd formeel ondertekend door ICA-voorzitter Josée Kirps. Als internationale vertegenwoordiger van archieven en archivarissen wereldwijd heeft de steun van ICA bijzondere betekenis.In haar steunbetuiging benadrukte ICA het belang van het beschermen van geheugen als publiek goed in een steeds complexer digitaal landschap:

“By signing this statement, the International Council on Archives reaffirms its commitment to protecting memory as a public good, including in digital environments. While much work remains—particularly regarding the ethical and legal dimensions of access to archival materials—this represents an important first step toward a more just and responsible digital future.”

Toenemende Steun

Eind 2025 voegde SPARC zijn naam toe aan de Statement, gevolgd door Curationist begin 2026, waarmee de coalitie binnen de cultureel-erfgoedsector verder werd uitgebreid. Hun deelname markeerde het begin van een aanhoudende groei in 2026, wanneer ook andere organisaties zich aansloten bij de Our Future Memory beweging, waaronder Arkéotopia, Wellesley Free Library en de Council of Prairie & Pacific University Libraries (COPPUL).

Samen met ICA tonen deze organisaties voor cultureel erfgoed aan dat zij begrip hebben voor de uitdagingen waarmee de sector wordt geconfronteerd. Deze problemen dienen zich in hoog tempo aan, en sterke wettelijke beschermingen zijn noodzakelijk om het blijvend behoud en de toegankelijkheid van ons cultureel erfgoed te verzekeren.

Doe Mee Met De Beweging

Het is belangrijk te benadrukken dat geen enkele organisatie te klein is om haar stem aan onze beweging toe te voegen. Het feit dat een koepelorganisatie ondertekent, betekent niet dat haar individuele leden zich daarvan moeten onthouden. Integendeel, wij willen ervoor zorgen dat de volledige breedte van de sector vertegenwoordigd en zichtbaar is voor beleidsmakers.

🔗 Onderteken het Statement: https://ourfuturememory.org
📧 Contacteer de campagne: campaigns@internetarchive.eu

Meer Weten

Vorige Informatieve Webinar

Als u ons recente informatieve webinar, “Protect Our Future Memory: Join the Call for Library Digital Rights” hebt gemist, kunt u de sessie bekijken om meer te leren over de groeiende internationale beweging om de digitale rechten veilig te stellen die geheugeninstellingen al lange tijd in de fysieke wereld hebben gehad.

Aankomende bijdrage over de campagne tijdens een Knowledge Rights 21 informatieve webinar op 19 februari 2026

Sluit je aan bij het Internet Archive en zijn partners voor "Enabling Libraries, Guaranteeing Rights: A Legal Checklist for the Digital Age”

• Wanneer: 19 februari 2026 - 11:00 CET
• Formaat: online
• Registreer hier

Podcast: Hoor de stemmen achter de beweging

Om de achtergrond, urgentie en internationale impact van de vier digitale rechten beter te begrijpen, raden we aan te luisteren naar de Future Knowledge-podcastaflevering over deze campagne. Met bijdragen van experts uit bibliotheken, archieven en de digitale-rechtenwereld biedt de aflevering belangrijke inzichten in waarom deze rechten tellen en wat er op het spel staat.